No 25 de novembro, Día Internacional para a Eliminación da Violencia contra as Mulleres, Cáritas Diocesana de Lugo súmase un ano máis ao chamamento mundial para denunciar todas as formas de violencia machista e para lembrar que detrás de cada estatística hai unha historia, unha vida e unha muller que loita por recuperar a súa liberdade. Esta data conmemora a resistencia e a forza de tantas mulleres que, en contextos de violencia física, psicolóxica, económica ou sexual, continúan buscando un camiño seguro cara a unha vida digna. Por iso, hoxe poñemos no centro os seus testemuños, voces que rompen o silencio e que nos interpelan como sociedade.
As mulleres que acompañamos desde Cáritas lembran que a violencia non é só un acontecemento puntual, senón unha experiencia que marca, fere e condiciona a vida cotiá. Mais tamén insisten en que saír é posible, especialmente cando existe apoio, acollida e un espazo seguro onde recompoñer a propia historia. Cada palabra que comparten demostra que o acompañamento profesional e humano é clave para reconstruír a autoestima, recuperar os dereitos vulnerados e volver mirar ao futuro sen medo. Este 25N, a súa verdade convértese nun faro para outras mulleres e nunha chamada á responsabilidade colectiva de crear comunidades libres de violencia.
Convidámoste a escoitar estas voces que rompen o silencio.
No video, dúas mulleres relatan como soportaron situacións extremas marcadas polo medo, a falta de apoio e a violencia, tanto no ámbito persoal como en contextos de explotación sexual, onde sufriron enganos, presións e condicións indignas. Contan que a vergonha, o medo e a desinformación fixeron que permanecesen en lugares onde crían non ter saída, pero o encontro con profesionais de Cáritas Diocesana de Lugo e doutras persoas que lles ofreceron axuda marcou un punto de inflexión que lles permitiu abandonar esas situacións. Acompañadas por servizos sociais, asesoría xurídica e apoio psicolóxico, foron recuperando tranquilidade, seguridade e confianza, aínda que lembran que as feridas emocionais permanecen e requiren tempo para sanar. Hoxe, agradecen o apoio recibido e destacan que, desde que chegaron a Cáritas, “a vida lles cambiou”, podendo retomar o seu proxecto vital con esperanza.
Porque cando unha muller recupera a súa liberdade, toda a comunidade se enche de vida.
