Nas rúas de Lugo crúzanse cada día numerosas historias, moitas delas invisibles para quen continúa coa súa rutina. Detrás de cada mirada hai experiencias, dificultades e persoas que precisan ser escoitadas, respectadas e acompañadas. O senfogarismo é unha realidade que nos lembra que non todas as persoas teñen as mesmas oportunidades nin dispoñen dun lugar seguro ao que pertencer. Ás veces, un pequeno xesto, unha conversa ou unha man tendida poden marcar a diferenza e converterse no primeiro paso cara a novas oportunidades.
Hoxe, 25 de outubro, Día das Persoas Sen Fogar, desde Cáritas Diocesana de Lugo queremos visibilizar a realidade das persoas en situación de exclusión residencial e reafirmar o noso compromiso coa defensa dos seus dereitos. Baixo o lema «Un fogar, un lugar ao que pertencer», lembramos que ter un fogar é moito máis ca dispoñer dun teito: significa contar cun espazo de seguridade, estabilidade, intimidade e pertenza. Por iso, resulta fundamental promover o acompañamento social, defender o dereito a unha vivenda digna e favorecer oportunidades de inclusión social.
Desde Cáritas Diocesana de Lugo seguimos apostando por unha comunidade que acolla, escoite e acompañe, recoñecendo o valor de cada historia e a importancia de non deixar a ninguén atrás. Sabemos que non podemos cambiar todas as realidades dun día para outro, pero si contribuír a que ningunha persoa quede no esquecemento. Neste Día das Persoas Sen Fogar queremos lembrar que todas as persoas merecen sentirse parte dunha comunidade e construír un futuro con dignidade. Porque todas as persoas contan e todas merecen un fogar, un lugar ao que pertencer. Ninguén sen fogar.
